|
Takım
|
Hatıra
|
Tarih
|
|
Fenerbahçe |
Yıl 1997... Fenerbahçe o zamanın ünlü İngiliz devi M.United ile karşılaşıyor. Bu maç beni Fenerbahçeli yaptı. Daha 6 yaşındayım, babamla beraber seyrediyoruz. Derken ilk yarı bitti. Babam içinde şüphe, kaybedersek... Ben dedim, Fenerbahçe kazanacak veeee 2. yarı dk.75 Boliç bir çakmış ve M.United'ın Old Trafford'daki 40 yıllık yenilmezliği sonlanmıştı. |
06/11/2009 |
|
Galatasaray |
Eskiden neredeyse bütün maçların sonucunu bilirmişim. Bir gün babamla birlikte maç seyrediyorduk. Skor 1-0. Galatasaray yeniliyor. Dakika 89. Babama diyorum ki "Ya baba üzülme kazanırız". Babam kopmuş "Ya nasıl kazanacağız" havasında. Veee.... Son anda Hakan Şükür'den bir GOL ve maç uzatmalara gitti. Uzatmalarda da tekrar Galatasaray'dan bir gol ve 1-2 Galatasaray maçın galibi. |
12/06/2009 |
|
Galatasaray |
Ben küçükken babam tam bir Galatasaray aşığıydı. Nerde maç var babam iş güç bırakır peşlerinden giderdi. Bir gün rahatsızlandığı için gidemedi maça. Simoviç'in kaleci olduğu zamanlardı. Bunu çok iyi hatırlıyorum çünkü o yaşta olmama rağmen söyleyebildiğim en düzgün kelimeydi. Babam sağolsun, anne babadan önce Cimbom ve Smooo demeyi öğretmiş bana. Hatta anneme bazen Smoo dermişim :) Neyse bu geyik kısmı...Evde babamla maç izliyoruz. Çok heyecanlı, son dakikalar ve durum 0-0. Babam söylenmeye başladı, ben gitmedım ondan oldu. Yok yok nazar değmiş aslanlarıma modunda. Hangi akıl itti beni bilmiyorum ama bir gaflet anında babamın omuzlarına oturdum. Sonra gol oldu. Ve babam haliyle havaya fırlamaktan ziyade uçtu. Dolayısıyla ben de tavana sabitlendim :) Maçtan sonra başımdaki şişliği farketti. Tepkisi süperdi:"Ya kusura bakma, ben seni tamamen unutmuşum be kızım." O an şişliğe mi yoksa babamın unutmasına mı ağlasam çözemedim. Olsun takımım uğruna akan ilk kanımdır, ama asla son olmayacak. |
01/08/2008 |
|
Fenerbahçe |
Doğum günüm 7 Kasım... Maç tarihi 6 Kasım:)
Geseyi:)devirmemiz ile en güzel doğum günü hediyemi aldım. 1 değil, 2 değil, 3 değil, tamı tamına 6-0'dı :):)
|
20/12/2007 |
|
Bursankara |
Benim söylemek istediğim, bütün Bursankaralılar bilir. Dakika 6'da tüm Bursalılar Ankaragücü, dakika 16'da ise tüm Ankaragücülüler Bursa diye bağırır. O duygu hiçbir şeye değişilmez. |
03/12/2007 |
|
Bursaspor |
Yıl 2006... Bursaspor-Galatasaray son hafta maçı... Maça gittik, öyle bir şey olamaz. Bütün stad ayakta, hep bir ağızdan tezahürat yapıyor.
Teksas-Supportes-Radikal omuz omuza Bursaspor'un arkasında. Dakikalar geçiyor. Kaçan pozisyonlarda taraftar üzülüyor derken sahneye Ömer Aysan Barış çıktı ve o güzel golü attı. Stad neredeyse yıkılacaktı. Maçın sonlarına dogru Bursaspor tribünleri vur patlasın çal oynasın oynuyordu. O arada tribüne bir top geldi. Taraftar hep bir ağızdan "Beşiktaş'ı buraya yollayın" diye bağırıyordu. O an Beşiktaş'ı top olarak gördük ve herkes topa "Beşiktaş'ı buraya gönderin" diye bağırıyordu, süper bir maçtı. |
11/10/2007 |
|
Karşıyaka |
Unutamadığımız Karşıyaka-Uşakspor maçı için deplasmana gidiyorduk. Belki 5-6 otobüs daha Uşak'a varmadan makaralar başlamıştı bile. Uşak il sınırına gelince tabelayla bir resim çektirdik. Orda Uşak yazıyordu ama etrafı yeşil kırmızı atkılarla çevriliydi tabelanın ve maç bitince yendiğimiz zaman neler yapacağımızı planlıyorduk. Ve öyle de oldu. Karşıyakamız yendi. İşte bu sırada eğlenceler başladı. Biz tribünlerde omuz omuza yaparken birkaç taraftar grubu bize saldırmaya kalktı ama biz gene eğlencemizi yaptık. İşte mükemmel son... Keşke her deplasman maceramız bu kadar zevkli ve olaysız geçse. Karşıyaka'mızı hiçbir şeye değişmeyiz. Kafayı çektik, yine daldık güzel hayallere. 2012'de Şampiyonlar Ligi'nde koyacağız Real Madrid'e. Küçük düşünemeyiz, hayal kurarken bile elalemden farklıyız.
Biz KARŞIYAKALIYIZ. KARŞIYAKA ÇARŞIYIZ.
BÜTÜN HAYALLERİMİZ BİR GÜN GERÇEK OLACAK.
KARŞIYAKA BAYRAĞI YALIDA SALLANACAK.
YER YERİNDEN OYNAYACAK.
O GÜN BAYRAM OLACAK.
SERKAN |
27/09/2007 |
|
Fenerbahçe |
88-89 sezonu. Rıdvanlı, Oğuzlu, Aykutlu, 103 gol atan efsane takım.
O zamanlar 11 yaşındayım. İzmir'de Fener Altay maçı. Maçtan 1,5 - 2 saat önce babamla stada gittik. Tüm kapılar kapanmış. Sadece Altay tribününde bilet var. Fener İzmir'e gelir de, yalnız bırakır mıyız? Altay'ın meşhur kapalı tribününe girdik. Üzerimizde sarı lacivert herhangi birşey yok tabi.
Maç başladı. Fener tribünleri coşuyor, biz suspus maçı izliyoruz. İçim içimi yiyor. Dakika oldu 83, hala gol yok. Derken Rıdvan çıktı sahneye. Orta sahadan aldığı topla Altay defansını dizip plaseyla yılın golünü attı. 1-0. Ben dayanamadım, goool diye bağırdım. Altay tribünü suspus, tek bağıran benim :) Çocuk diye ses etmediler.
Derken 2-3 dk sonra bir gol daha attık. Oldu 2-0. Bu sefer, 8-10 kişi goool diye bağırdık.
Birkaç dk sonra 3. golümüz geldi ve Altay tribününün yarısından çoğu gooool diye bağırdı :)
Meğer bizim gibi yer bulamadığı için Altaylılar arasında oturan binlerce Fenerli varmış :)
Meriç |
25/09/2007 |
|
Fenerbahçe |
Yıl 89. 11 yaşındayım. Haftaiçleri okul sonrası Anadolu Lisesi hazırlık dershanem var. Bir Çarşamba öğleden sonra Fener GS maçı var. Ben de maalesef dershanedeyim o sırada.
Maç başladı. Ben de derse girdim. Dersten çıktım, aklım tamamen maçta tabi. Hemen gittim sordum birine, ne oldu maç diye. Adam 3-0 dedi. Kim, dedim? Galatasaray ilk yarıyı 3-0 önde kapadı, dedi.
Hemen kaçtım dershanenin tuvaletine :) Zile çıkmadım millet üstüme gelmesin diye :)
Derken tekrar derse girdik ve 2. yarı başladı. Maçı dinleyemiyoruz, izleyemiyoruz. Aklım tamamen maçta ve dershanenin yakınlarında bir kahveden bağırış sesleri duyuluyor sınıftan.
2. yarıda 4 defa GOOOL sesi duydum. Kafamda kuruyorum. Diyorum, 4-3 yendik mi acaba? Ama ya 7-0 olduysa! Ya 6-1 se?
Ders bitti ve çantamı bile almadan fırladım dışarı. İlk gördüğüm abiye sordum skoru. 4-3 dedi! Kim yendi, dedim? Fener, deyince o anda dünyanın en mutlu adamı bendim :)
Meriç |
25/09/2007 |
